ks. KAZIMIERZ PIŃCIUREK
Droga do kapłaństwa

Kazimierz Pińciurek urodził się 26 stycznia 1928 roku w Biłgoraju. Ojciec jego - kowal - miał własny warsztat i był bardzo dobrym fachowcem. Matka - Aniela Pińciurek zmarła 13 VI 1929 r. Ojciec przenosi się wówczas z pięcioma synami na ojcowiznę do Rożnówki. Mały Kazimierz rośnie w bardzo trudnych warunkach. Pozbawiony matki, przyzwyczajony do głodu i wszelkich trudów, od najmłodszych lat starał się być samowystarczalny. Przypuszczał, iż istnieje inny, lepszy świat, którego jednak nie znał. Zdawał sobie już wówczas sprawę, że jedynie nauka może go do niego zbliżyć. W trudnych warunkach materialnych Kazimierz Pińciurek w 1942 roku ukończył szkołę powszechną. Świadectwo z dnia 27 czerwca 1942 roku, pisane po polsku i po niemiecku, było pomyślne. Jesienią 1942 roku zaczął uczęszczać do dwuletniej Szkoły Handlowej, wówczas jedynej w Biłgoraju. Przedmioty tam nauczane to m. in. matematyka handlowa, towaroznawstwo, język niemiecki i reklama. Wybór szkoły wynikał nie tylko z potrzeby nauki. Wypływał również z dążenia do zdoby­cia zawodu i pracy, z potrzeby samodzielności. W tym czasie na Zamojszczyźnie trwała wielka akcja wysiedleńcza. Największe jej nasilenie to okres od listopada 1942 roku do sierpnia 1943 roku. Wraz z nią okupant organizował przymusowe wyjazdy na roboty do Nie­miec. 28 lutego 1943 roku Kazimierz Pińciurek został zakwalifikowany do wyjazdu, co spowodowało przerwanie zajęć w Szkole Handlowej. Przebywając w przejściowym obozie w Zamościu, uciekł z niego wraz z innymi kolegami, aby różnymi drogami, pieszo i w drewniakach wrócić do domu. W lipcu 1943 roku, wpadł na patrol niemiecki, który sądząc, że to ukrywający się partyzant, chciał go rozstrzelać. Wówczas, nieoczekiwanie, pojawił się inżynier Tadeusz Tomaszewski, który właśnie szukał dogodnej trasy pod budowę leśnej kolejki Lipa - Biłgoraj. Zorientowawszy się w sytuacji, wytłumaczył Niemcom, iż podejrzany chłopak to jego pomocnik. Od tej chwili Kazimierz pracował przy pomiarach. Potem przy wyrębie sosen na trasie Dąbrowica - Bukowa, przygotowując teren pod kolejkę. Praca ta dawała mizerny, ale jednak zarobek. A co najważniejsze zapewniała względne bezpieczeństwo dzięki legitymacji „Dienstausweis Nr 9”. Po zakończeniu okupacji postanowił za wszelką cenę znaleźć się na liście uczniów Gimnazjum Ogólnokształcącego w Biłgoraju. Po zdaniu małej matury rozpoczął naukę w Lublinie w Liceum Biskupim prowa­dzonym przez księży. Egzamin maturalny odbył się 26 czerwca 1948 roku w Liceum Państwowym przy ul. Narutowicza. W ciągu jednego dnia Kazimierz zdawał egzamin z 12 przedmiotów równocześnie. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, a następnie postanowił studiować teologię. Po trzech latach studiów teologicznych w 1953 roku udzielono mu Święceń Kapłańskich i świeżo wyświęcony przystąpił do celebrowania prymicyjnej Mszy Świętej. Ta pierwsza w życiu Msza Święta została odprawiona wspólnie z księdzem Edwardem Ludwickim, z parafii Wniebowzięcia w Biłgoraju. Pomoc w przygotowaniu pierwszego kazania okazał kanonik Franciszek Kapalski, dyrektor do spraw gospodarczych w Seminarium. W roku 1955, w wieku 72 lat, umiera ojciec księdza Kazimierza. W tym czasie niedawno wyświęcony kapłan przebywa jako młody wikary w pierwszej swojej parafii - w Markuszowie (1953-56). Kolejne parafie, w których pracował, to Wilkołaz (1956-58), Niemce (1958-59). Gródek (1959-63), Turobin (1963-67), Zakrzówek (1967-70). Skromnego i usłużnego, emanującego ładem wewnętrznym i spokojem, skierowano księdza Kazimierza w 1970 roku do parafii Momoty, gdzie został jej pierwszym proboszczem.

do góry

Parafia Rzymskokatolicka p.w. św. Wojciecha w Momotach Górnych
Dekanat Janowski, Diecezja Sandomierska
Momoty Górne 49, 23-300 Janów Lubelski, tel. (0-15) 87-26-112